ترجمه فارسی سوره مبارکه سجده

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الم (۱)

این كتابى است كه از سوى پروردگار جهانیان نازل شده، و شك وتردیدى در آن نیست! (۲)

ولى آنان مى گویند: «(محمد) آن را بدروغ به خدا بسته است »،اما این سخن حقى است از سوى پروردگارت تا گروهى را انذار كنى كه پیش از تو هیچانذاركننده اى براى آنان نیامده است، شاید (پند گیرند و) هدایت شوند! (۳)

خداوند كسى است كه آسمانها و زمین و آنچه را میان این دواست در شش روز ( شش دوران) آفرید، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت; هیچ سرپرست و شفاعتكننده اى براى شما جز او نیست; آیا متذكر نمى شوید؟! (۴)

امور این جهان را از آسمان به سوى زمین تدبیر مى كند; سپسدر روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهایى است كه شما مى شمرید بسوى او بالا مى رود(و دنیا پایان مى یابد). (۵)

او خداوندى است كه از پنهان و آشكار با خبر است، وشكست ناپذیر و مهربان است! (۶)

او همان كسى است كه هر چه را آفرید نیكو آفرید; و آفرینشانسان را از گل آغاز كرد; (۷)

سپس نسل او را از عصاره اى از آب ناچیز و بى قدر آفرید. (۸)

سپس (اندام) او را موزون ساخت و از روح خویش در وى دمید; وبراى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد; اما كمتر شكر نعمتهاى او را بجا مى آورید! (۹)

آنها گفتند: «آیا هنگامى كه ما (مردیم و) در زمین گم شدیم،آفرینش تازه اى خواهیم یافت؟! س ذللّه ولى آنان لقاى پروردگارشان را انكار مى كنند(و مى خواهند با انكار معاد، آزادانه به هوسرانى خویش ادامه دهند). (۱۰)

بگو: «فرشته مرگ كه بر شما مامور شده، (روح) شما رامى گیرد; سپس شما را بسوى پروردگارتان بازمى گردانند.» (۱۱)

و اگر ببینى مجرمان را هنگامى كه در پیشگاه پروردگارشان سربه زیر افكنده، مى گویند: س خ للّهپروردگارا! آنچه وعده كرده بودى دیدیم و شنیدیم; ما را بازگردان تا كار شایسته اى انجام دهیم; ما (به قیامت) یقین داریم!» (۱۲)

و اگر مى خواستیم به هر انسانى هدایت لازمش را (از روىاجبار بدهیم) مى دادیم; ولى (من آنها را آزاد گذارده ام و) سخن و وعده ام حق است كهدوزخ را (از افراد بى ایمان و گنهكار) از جن و انس همگى پر كنم! (۱۳)

(و به آنها مى گویم:) بچشید (عذاب جهنم را)! بخاطر اینكهدیدار امروزتان را فراموش كردید، ما نیز شما را فراموش كردیم; و بچشید عذاب جاودانرا به خاطر اعمالى كه انجام مى دادید! (۱۴)

تنها كسانى كه به آیات ما ایمان مى آورند كه هر وقت اینآیات به آنان یادآورى شود به سجده مى افتند و تسبیح و حمد پروردگارشان را بجامى آورند، و تكبر نمى كنند. (۱۵)

پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور مى شود (و بپا مى خیزندو رو به درگاه خدا مى آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید مى خوانند، و از آنچهبه آنان روزى داده ایم انفاق مى كنند! (۱۶)

هیچ كس نمى داند چه پاداشهاى مهمى كه مایه روشنى چشمهاستبراى آنها نهفته شده، این پاداش كارهائى است كه انجام مى دادند! (۱۷)

آیا كسى كه باایمان باشد همچون كسى است كه فاسق است؟! نه،هرگز این دو برابر نیستند. (۱۸)

اما كسانى كه ایمان آوردند و كارهاى شایسته انجام دادند،باغهاى بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایى (خداوند) از آنهاستبه پاداش آنچه انجام مى دادند. (۱۹)

و اما كسانى كه فاسق شدند (و از اطاعت خدا سرباز زدند)،جایگاه همیشگى آنها آتش است; هر زمان بخواهند از آن خارج شوند، آنها را به آنبازمى گردانند و به آنان گفته د: «بچشید عذاب آتشى را كه انكار مى كردید!» (۲۰)

به آنان از عذاب نزدیك (عذاب این دنیا) پیش از عذاب بزرگ(آخرت) مى چشانیم، شاید بازگردند! (۲۱)

چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه آیات پروردگارش به اویادآورى شده و او از آن اعراض كرده است؟! مسلما ما از مجرمان انتقام خواهیم گرفت! (۲۲)

ما به موسى كتاب آسمانى دادیم; و شك نداشته باش كه او آیاتالهى را دریافت داشت; و ما آن را وسیله هدایت بنى اسرائیل قرار دادیم! (۲۳)

و از آنان امامان (و پیشوایانى) قرار دادیم كه به فرمان ما(مردم را) هدایت مى كردند; چون شكیبایى نمودند، و به آیات ما یقین داشتند. (۲۴)

البته پروردگار تو میان آنان روز قیامت در آنچه اختلافداشتند داورى مى كند (و هر كس را به سزاى اعمالش مى رساند)! (۲۵)

آیا براى هدایت آنها همین كافى نیست كه افراد زیادى را كهدر قرن پیش از آنان زندگى داشتند هلاك كردیم؟! اینها در مساكن (ویران شده) آنان راهمى روند; در این آیاتى است (از قدرت خداوند و مجازات دردناك مجرمان); آیانمى شنوند؟! (۲۶)

آیا ندیدند كه ما آب را بسوى زمینهاى خشك مى رانیم و بوسیلهآن زراعتهایى مى رویانیم كه هم چهارپایانشان از آن مى خورند و هم خودشان تغذیهمى كنند; آیا نمى بینند؟! (۲۷)

آنان مى گویند: «اگر راست مى گویید، این پیروزى شما كىخواهد بود؟!» (۲۸)

بگو: «روز پیروزى، ایمان آوردن، سودى به حال كافران نخواهدداشت; و به آنها هیچ مهلت داده نمى شود!» (۲۹)

حال كه چنین است، از آنها روى بگردان و منتظر باش; آنها نیزمنتظرند! (تو منتظر رحمت خدا و آنها هم منتظر عذاب او!) (۳۰